7 ) سعد بن عبد اللَّه قمى ، 8 ) ابو سعيد نيشابورى ، 9 ) سيد عبد العظيم حسنى ، 10 ) على بن جعفر همانى ، 11 ) عبد اللَّه بن جعفر حميرى ، 12 ) عثمان بن سعيد عمرى ، 13 ) محمد بن صفّار ، 14 ) فضل بن شاذان ، 15 ) عمرى بن عثمان بن سعيد ، 16 ) على بن بلال . امام حسن عسكرى ( ع ) در زمان حيات خويش از طريق اين افراد بر سراسر مملكت اسلامى نظارت داشته و امور شيعيان را سرپرستى مىكرد ، به علاوه مرجعيّت دينى را در بين مردم ، مطرح كرده و برايشان توجيه مىنمود ، نظام مرجعيّت به مثابه شيوه‌اى در حركت سياسى و راهى استوار براى دعوت به سوى خدا و سازماندهى مكتبى امّت قلمداد مىشود ، نظام مرجعيّت از ژرفاى دين سر چشمه مىگيرد و از روح حزب گرايى و گروهگرايى فاصله دارد ، اين نظام در وقت باز گشت حكومت به دست اهل آن ، مىتوانست نظامى سياسى براى امّت باشد و خداوند حجّت خويش را به وسيله اين مرجعيّت خردمندانه بر بندگان تمام ساخت . سرانجام در هشتم ربيع الاوّل سال 260 هجرى قمرى ، امام حسن عسكرى ( ع ) در عنفوان جوانى و در اوج مظلوميت به زهر كين به شهادت رسيد و خبر اين واقعه جانگداز شهر سامرا را در ماتم و اندوه فرو برد ، بازارها تعطيل شد و مردم عاشقانه به سوى منزل امام شتافتند تا پيكر پاك آن حضرت را تشييع كنند . مردم داغدار مضطرب بوده و نمىدانستند چه كسى بر امام نماز خواهد خواند ، جعفر كذّاب ، برادر امام پيش آمد تا بر بدن امام نماز بگذارد ، ناگهان از زاويهء منزل كودكى 5 ساله كه سيمايش چون خورشيد مىدرخشيد ، بيرون آمد و بسوى پيكر امام رفت ، عمو را كنار زد و خود را جانشين پدر معرفى نمود ، آنگاه در برابر چشمهاى حيرتزدهء مردم و مأموران خليفه كه همگى بهت زده بر جاى خود ميخكوب شده بودند ، در برابر پيكر پدر به نماز ايستاد و بلافاصله پس از نماز همانطور كه ناگهان ظاهر شده بود ، ناگهان از ديده‌ها غايب شد ، سلام خدا بر او و پدران اطهرش . پرتوى از سخنان تابناك امام عليه السلام : شما را به ترس از خدا و پارسايى در دين خود و كوشش در راه خدا و راستگويى توصيه مىكنم . - به امانت از هر كس باشد خوب يا بد وفادار باشيد .